“شب بیست و نهم”؛ فیلمی که توسط منتقدان سینما مدفون شد


شب بیست و نهم فیلمی ترسناک به کارگردانی حمید رهشانی است که در سال 1368 در زمستان 1367 اکران شده است. خلاصه داستان این فیلم درباره مصدیم و حسین است که طبق سنت خانوادگی با یکدیگر نامزد می کنند. پدر و مادر حسین با دیدن روح در این مراسم نگران آینده این ازدواج هستند. تابستان سال 1342 شایعه زلزله در تهران شهر را بدون مردم رها کرد و وقتی به خانه برگشت روحی را روی پشت بام خانه اش دید و دقایقی بعد در آشپزخانه به شدت ترسیده بود. سپس بیهوش شد

پنج شنبه/فیلم ترسناک

کوروش حسینی منتقد سینما در برنامه «بوتیقا» رادیو فرهنگ درباره بررسی فیلمنامه فیلم «شب بیست و نهم» گفت: «شب بیست و نهم» در سال 68 ساخته شد و به کارگردانی حمید رهشانی ساخته شد. این فیلم توسط حمید رهشانی و ابراهیم منصوری نوشته شده است. منتقدان این فیلم را دوست نداشتند.

حسینی با طرح این سوال که چرا منتقدان مجبور شدند این فیلم خوب را طوری دفن کنند که اگر کسی بخواهد نامی از این اثر بردارد به عنوان یک نادان فیلم به دار آویخته شود و توضیح داد: به نظر من اگر فیلمی است در شرایط کنونی و در عصر قدرت شبکه های مجازی و ساخته شدن دنیای ارتباطات می تواند به یک فیلم ترسناک واقعی در جهان تبدیل شود.

این منتقد سینمایی افزود: صراحتا با نظر منتقدان مخالفم و می گویم این اثر در بین آثار سینمایی ایران جایگاه قابل توجهی دارد و از نظر تکنیک و فیلمنامه قدرتمند است. در همان سال ها آقای محمد آقازاده در روزنامه «کیهان» در 30 آذر 1369 مقاله ای نوشت و سعی کرد مطالبی بهتر از این فیلم بیان کند که با تهمت های بیشماری از سوی منتقدان مواجه شد. نمونه اش آقای عزیزالله حاجی مشهدی، منتقد سینما بود که فیلم را اسفناک، پر از تعصب و به دور از خلاقیت بصری و روایی می دانست. او همچنین فیلم را پر از اتفاقات غیرمنطقی نامید.

حتما بخوانید:
با کد صرفه جویی تا 50٪ در Vistaprint

وی از این منتقد سوالی پرسید و گفت: به نظر شما منطقی چیست؟ منظورم همه چیزهایی است که در سر شما می گذرد؟ منظورم چیزی است که شما دوست دارید؟ هر فیلم نئورئالیسم ایتالیا مختصات خاص خود را دارد. ما جزئی از آن نیستیم، حداقل کمتر. در سینمای ماورایی، ما حداقل کمتر به نئورئالیسم ایتالیایی یا رئالیسم جهانی گرایش داریم. هر اثر هنری منطق روایی و رویدادهای منطقی خاص خود را دارد.

حسینی توضیح داد: اگر به فیلم‌های دیوید لینچ نگاه کنید، بازیگران و اتفاقات فیلم کاملاً خارق‌العاده و غیر منطقی هستند. اگر بخواهیم به قول منتقدان ایرانی آن سال صحبت کنیم، به فیلم های بزرگ دیوید لینچ که فیلم های خوب و پر از ویژگی های روانی هستند، می گویند فیلم های غیرمنطقی. اما فیلمنامه دیوید لینچ در منطق روایی خودش روایت می شود. چرا باید «شب بیست و نهم» اینگونه دفن شود؟

دیدگاهتان را بنویسید